EN RESPOSTA AO BNG, O GOBERNO ASEGURA QUE AGORA LLE CORRESPONDE Á CONSELLARÍA DE POLÍTICA TERRITORIAL CREAR O ENTE XESTOR DA DEPURADORA DO LOURO

Olalla Fernández Davila demanda ao Goberno que dialogue coa Xunta de Galiza e cos concellos para buscar a mellor fórmula de xestión

Madrid,13 de Agosto 08. En resposta a unha pregunta da parlamentaria do BNG no Congreso dos Deputados, Olaia Fernández Davila, o Goberno asegura que a responsabilidade de promover un ente xestor da Depuradora do Louro correspóndelle á Consellaría de Política Territorial e desbota que a Confederación Hidrográfica do Norte (CHN) vaia participar na xestión.

En concreto, o Goberno subliña que a Secretaría de Estado de Medio Ambiente e Vivenda, a través da CHN, financiou o 100% das obras, e que agora “a Consellaría de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda debería promover e tutelar a creación do citado ente xestor, asumindo a responsabilidade de plantear solucións alternativas se á terminación das infraestruturas non se fixese cargo delas a entidade en cuestión”.

Davila solicitaba ao Goberno que buscara “a mellor solución a través do diálogo cos concellos afectados (Porriño, Salceda de Caselas, Mos e Tui) para buscar as mellores fórmulas de xestión, porque se trata dunha rede de saneamento cuxo mantemento supera en moito os ingresos e a capacidade das corporacións municipais, dadas as dimensións desta infraestrutura”.

“Correspóndelle á Xunta de Galiza executar a rede de colectores secundarios”

Ademais, na súa resposta á deputada do BNG o Goberno lembra que “en varias conversas coa Xunta de Galiza acordouse que a propia Administración Autonómica prestaría os auxilios necesarios aos concellos para executar a rede de colectores secundarios ás necesidades do saneamento global”.

Reitera o Goberno que “os concellos eran coñecedores da solución definitiva adoptada e de que ningún dos secundarios que constaban no esquema xeral (…), mostrando en varias ocasións, de palabra e mesmo por escrito as súas reclamacións ao respecto, que deberían ser atendidas pola Administración Autonómica”.

Estima que o 15% da poboación non está conectada pero non o considera un problema irresoluble

En todo, caso o Goberno considera na súa resposta a Davila que a non conexión destes secundarios “apenas supón o 15% da carga contaminante prevista na E.D.A.R de Guillarei e, en ningún caso hase de considerar un problema irresolúbel, pois a conexión dese 15% da poboación pódese realizar unha vez executados os devanditos secundarios polo organismo competente (concello e/ou Xunta de Galiza”.

Davila tamén se interesa sobre se estas modificacións que sufriu o proxecto inicial van repercutir no custo por usuario real da explotación. A este respeito, o Goberno estima que non haberá cambios substanciais: “Dado que o 85% da carga contaminante da conca podería conectarse a curto prazo ao sistema de saneamento non se entende cómo pode alterar o custo por usuario real de depuración o feito de que varios núcleos menores da conca non se conecten inmediatamente”.

Os danos polo abandono e actos vandálicos ascenden a uns 300.000 euros

A deputada do BNG tamén mostraba a súa preocupación polo deterioro das instalacións da EDAR e da rede de colectores tras dous anos de abandono. O Goberno informa de que na EDAR de Guillarei “ata a data non se constatou dano algún, (….) sendo os danos máis importantes por actos vandálicos en aliviadeiros e no bombeo do Seixal e un certo deterioro xeral en distintas instalacións e materiais en aliviadoiros polo non mantemento”.

“O orzamento das reparacións avaliouse nuns 300.000 euros”, precisa.

Aberto ao diálogo para solucionar a situación das empresa

Por outra parte, Olalla Fernández Davila tamén solicitaba ao Goberno unha solución para os concellos e empresas obrigados a conectarse á rede de saneamento antes do 31 de xullo, “baixo a ameaza de que perderían o permiso provisional de realizar verquidos ao río, cando a rede de saneamento aludida non está aínda en funcionamento”.

A este respeito, o Goberno asegura que “a rede de saneamento están en condicións de funcionamento e, polo tanto, a CHN, de acordo coas súas competencias e responsabilidades non ten máis opción que proceder á extinción das autorizacións provisionais de verquido”.

En todo caso a CNH manifesta a súa disposición a que “se se plantea unha solución a curto prazo que garanta a posta en marcha do sistema, actuarase do xeito máis razoábel posíbel en orde a non incorrer en irregularidades e facilitar a continuidade da actividade normal das empresas afectadas”.

Comarca de O Baixo Miño:

Comarca de O Baixo Miño: Esta comarca hace frontera con Portugal. Es la comarca más soleada de todas, en las Rías Baixas. En ella encontramos mar, montañas y ríos y por supuesto se pueden practicar deportes náuticos y de montaña. En ella está situada el Monumento Nacional de la Desembocadura del río Miño: Parque natural. Abarca los municipios de: Tui, A Guarda, O Rosal, Tomiño, Oia.

Tui: importante casco histórico, que fue declarado Conjunto Histórico-Artístico Nacional, en 1967. Parque Natural del Monte de Aloya (ver en Parques Naturales)
Catedral: es una preciosa catedral construida en 1120 de estilo románica en sus orígenes y luego de estilo gótico primitivo. Destacan: pórtico, el coro, el claustro, su órgano y sus capillas (Mayor, de San Telmo y del Sacramento). En el está ubicado el Museo Catedralicio: objetos religiosos y arqueológicos como: sarcófagos medievales, lápidas visigóticas.
Museo Diocesano: restos arqueológicos romanos y celtas del siglo III a.C.. Cuadros y obras de Arte Sacro. Una sala con objetos de la Cofradía de San Telmo.
Iglesia de San Telmo:de estilo barroco portugués.
Muralla medieval del siglo XII, que rodea la ciudad.
Iglesia de Barbadelo: parada en el Camino de Santiago Portugués.
Balneario de Caldelas de Tui.

A Guarda: es ideal para hacer senderísmo. Tiene playas muy bonitas.
Yacimiento prehistorico de Santa Tecla: se trata de un poblado celta, que ha sido reconstruido. También hay un mirador que ofrece unas preciosas vistas sobre el río Miño, la Ermita de Santa Tecla. Conjunto Histórico Artístico.
Museo Monográfico Santa Tecla: alberga los restos encontrados en el poblado celta de Santa Tegra en 1931: pulseras, aparejos de pesca, ánforas, espadas...De las épocas de Neolítico, Paleolítico, Edad de Bronce, Epoca Romana y de la Cultura Castreña.
Castro de Santa Tecla: fortificación irregular, una casa castreña y la deificación de la época.
Torre do Reló: torre defensiva de la Edad Media, que fue construida por Don Diego de Torquemada, con el fín de controlar la costa.
Castillo de Santa Cruz: fue construido entre 1663-1664, para controlar los ataques portugueses.
Palacio de los Condes de Priego.
Convento de San Benito: fue construido en el siglo XVI por Don Álvaro Ozores de Sotomayor, actualmente es un hotel monumento.

Oia: rutas de senderísmo, rutas a caballo. Buenas playas y mucho sol, ideal para el surf. Destaca la Playa de Santa María de Oía y su puerto.
Monasterio de Santa María La Real: se trata de un monasterio defensivo, que fue construido en la Edad Media para protegerse de los turcos. Está situado en una colina frente al mar. Su iglesia está dedicada a la Virgen del Mar y tiene la fachada barroca. Durante la Inquisición se utilizó como cárcel. Actualmente, tiene una sala de exposiciones donde se conservan todo lo relativo al monasterio desde sus inicio, entre ellos un documento de donación del Rey Alfonso VII en 1137 al abad Pedro. Fue declarado Monumento Histórico-Artístico de Interés Nacional en 1931.
Monasterio de San Martiño.
Rapa das Vestas: se celebra de mayo y junio en Oia, Valga, Torroña y Mougás. Bajan el ganado, que tienen pastando en el monte y lo esquilan.